In een tijd waarin elke tentoonstelling wordt platgelegd op Instagram en TikTok, kiest kunstenaar Tino Sehgal voor radicale afwezigheid: geen foto’s, geen video’s, geen tastbaar object. Zijn nieuwe werk This youiiyou (2023), vanaf zaterdag te ervaren in De Pont Museum, bestaat enkel uit mensen, beweging, stem en ontmoeting. Wie het wil meemaken, moet er zijn – en het daarna vooral in zijn geheugen bewaren.

Een generatieverbinding zonder selfie

Sehgal, die ooit choreografie studeerde én politieke economie, maakt wat hij zelf “geconstrueerde situaties” noemt. In This youiiyou draait alles om verbondenheid tussen generaties: een groep performers creëert ritmes en interacties die voor elke bezoeker anders aanvoelen. Intiem, vluchtig en onmogelijk te reproduceren.

Waar veel hedendaagse kunst om de grote gebaren draait – hightech installaties, NFT’s, immersieve ruimtes vol projecties – zet Sehgal bewust in op de kleinste en meest menselijke middelen. Geen filters, geen likes, alleen de lichamelijke ervaring van stem, adem en ritme.

De trend: immateriële kunst als tegenbeweging

Dat Sehgal juist nu zijn werk in Tilburg presenteert, is veelzeggend. Terwijl musea steeds meer in de ban zijn van “ervaringseconomie” en digitale spektakels, belichaamt hij een tegentrend: kunst die zich onttrekt aan registratie en consumptie. Het past in een bredere beweging waarin performance, storytelling en participatie steeds centraler worden – niet als entertainment, maar als serieuze kunstpraktijk.

Vertrouwde samenwerking

Voor museumdirecteur Martijn van Nieuwenhuyzen is de samenwerking met Sehgal bijna een rode draad in zijn carrière. Vanaf Twenty Minutes for the Twentieth Century (2000) tot de veelbesproken marathonsessies in het Stedelijk (2015): Sehgal en Van Nieuwenhuyzen zoeken elkaar telkens opnieuw op. Met This youiiyou krijgt De Pont een nieuw hoogtepunt in die gezamenlijke geschiedenis.

Alleen de herinnering blijft

This youiiyou is tot 1 maart 2026 dagelijks te ervaren in De Pont. Daarna rest enkel de herinnering. Of, zoals een museumbezoeker ooit zei na een eerder werk van Sehgal: “Je gaat met lege handen naar buiten, maar met volle gedachten.”