Wijnbeschrijvingen voor beginners

Er bestaat een hardnekkige mythe dat je iets van wijn moet weten om er iets zinnigs over te zeggen. Onzin natuurlijk. De truc is om het te laten lijken alsof je een druif bent die cum laude aan de wijnacademie is afgestudeerd, terwijl je in werkelijkheid niet eens weet of Merlot een druif, een hond of een nieuwe deodorant is.

Daarom presenteer ik u: de ultieme handleiding wijnbeschrijvingen voor beginners.
Ja, ik deel mijn geheimen. Omdat ik van mensen hou. En omdat ik het hilarisch vind hoe sommigen daarna nooit meer normaal naar een glas Chardonnay kunnen kijken.

Stap 1: Begin met potloodslijpsel.

Waarom? Niemand weet hoe dat in hemelsnaam in wijn terechtkomt, maar zodra je het zegt, knikt iedereen alsof je net een roman van 800 pagina’s in één zin hebt samengevat. “Ah ja, grafiettonen,” mompelt iemand dan. Alsof je geen wijn, maar een potloodetui staat te drinken.

Stap 2: Gooi er een ‘natte hond’ tegenaan.

Dit is het moment waarop mensen gaan twijfelen of je geniaal of ontoerekeningsvatbaar bent. Perfect. Want wijnproevers houden van mysterie. Zeg het met overtuiging: “Ik ruik een vleugje natte hond.”
Ze lachen ongemakkelijk, maar diep van binnen denken ze: verrek, ik ruik het ook.
Dat doen ze niet hoor. Maar laat ze in die waan.

Stap 3: Gebruik altijd ‘terroir’.

Terroir is het woord dat wijnjournalisten gebruiken om te zeggen: “Ik heb geen idee waarom deze wijn smaakt zoals ’ie smaakt, maar het klinkt professioneel.”
De bodem, het klimaat, de ex van de wijnboer… alles valt onder terroir.
Zeg gewoon: “Je proeft echt het terroir.” Bam. Klaar. Niemand durft door te vragen.

Stap 4: Zeg iets belangrijks dat niets betekent.

Bijvoorbeeld:
– “Hij opent streng, maar eindigt genereus.”
– “De wijn is hoekig, maar in balans.”
– “Hij heeft een volwassen zuurgraad.”
Serieus, wat is een volwassen zuurgraad? Betaalt dat zuur belasting? Heeft het een hypotheek?
Maakt niet uit. Het werkt.

Stap 5: Sluit af met een poëtische dooddoener.

Je besluit met iets in de categorie:
“Een wijn die je meeneemt op reis.”
Niemand vraagt gelukkig waarheen.

En daar heb je het: binnen vijf minuten ben je een zelfverklaard wijnexpert die indruk maakt op diners, borrels en bij mensen die toch te beleefd zijn om je tegen te spreken.

Dus ga gerust los. Beschrijf die wijn alsof je een parfumeur bent die op een vrijmibo ineens existentialistisch is geworden.

En onthoud: zolang je maar zelfverzekerd klinkt, geloven ze alles.

Proost, op natte honden, potloden en terroir dat alles verklaart en tegelijk niets.