Jempi Welkenhuyzen
Met het project ‘Abby & Friends’ positioneert het museum zich als een open huis dat samenwerkt, uitnodigt en verbindt met bevriende kunstorganisaties, curatoren en artiesten om ermee een programma samen te stellen dat leidt tot nieuwe invalshoeken rond kunst, werkmethodes en interpretaties binnen één museumbezoek. Nog tot 13 september lopen er drie nieuwe tentoonstellingen, die ABBY ‘in the picture’ houden, één jaar na de opening.
Na een sterk eerste jaar met maar liefst 65.000 bezoekers blijft Abby verrassen. Het museum zoekt naar open relaties met behoud van de eigen identiteit tot de anderen, om zo samen te groeien, luidt het. Daarbij opteert men om halfjaarlijks diverse kwalitatieve tentoonstellingen te organiseren die complementair aan elkaar zijn. Voor deze eerste editie ontvangt Abby twee partners die elk een uitgesproken positie innemen in het hedendaagse kunstenveld: Be-Part en Wit.h Be-Part is een toonaangevend kunstplatform in Zuid-West-Vlaanderen en fungeert als een creatief labo voor nieuwe kunst in Waregem en in Kortrijk. Wit.h vzw ligt pal tegenover het museum en is een sociaal-artistieke organisatie die kunstenaars met een beperking of kwetsbaarheid een volwaardige plek geeft in de kunstwereld. Daarnaast brengt ABBY zelf een tentoonstelling rond haar uitgebreide collectie keramiek.
Double Reality
Met ‘Double Reality’ brengt Be-Part voor het eerst de fotografische werken samen die Tom Callemin (Oostende) de voorbije zes jaar ontwikkelde in het kader van zijn doctoraatsonderzoek aan het KASK en het Conservatorium in Gent. De studie is sinds oktober afgerond. De expo toont een geconcentreerde neerslag van een traject waarin thema’s als identiteit, psychologie, geweld en beeldmanipulatie aan bod komen. Tegelijk wordt ook de fotografie als medium bevraagd. Het geheel wordt een beetje als een winterwandeling opgestart, waarbij de jager zorgt voor de illusie om dieren te vangen. Hiervoor werkte Callemin met speciale effecten. Het is meteen een metafoor voor het geloof in beelden. Hoe lezen we een beeld, waarom vertrouwen we het en welke rol speelt de maker in de constructie van wat wij als werkelijkheid ervaren. Kunnen we de beelden nog vertrouwen of zijn ze bewerkt, gegenereerd en zelfs geënsceneerd, waardoor de kijker wordt uitgenodigd om te twijfelen. Zo vormen licht, schaduw, camouflage, afdruk, duplicatie en reconstructie geen technische middelen op de achtergrond, maar worden ze essentiële inhoudelijke sleutels die de status van een beeld ter discussie stellen. Voor Abby ontwikkelde de fotograaf een architecturale installatie, waarbij het maakproces zichtbaar wordt. Zo wordt één persoon gevangen in één beeld doorheen de seizoenen heen. Voor andere beelden laat hij zich inspireren door negatieven uit W.O.1. En via het werk ‘Two Trees’ zien twee bloemen haast hetzelfde uit krijgen ze dezelfde betekenis, maar zijn ze ideaalbeelden in natura? Aan het einde van de tentoonstelling vind je een wand met heel wat beelden uit de sociale media, film en AI die een samenvatting zijn van het onderzoek.
Authorities
Wit.h laat ons binnenkijken in de hoofden van de kunstenaars Honoré d’O, geboren als Raf Van Ommeslaege (Oudenaarde) en Gerard van Lankveld (Gemert NL). Hier draait het vaak om de communicatie en de relatie tussen de objecten, waarbij de ruimte drager is voor de beelden en foto’s. Honoré d’O kreeg carte blanche van zijn collega Gerard die intussen op leeftijd is, om de tentoonstelling uit te werken. Via een sas ga je van de buiten- naar de binnenwereld van de auteurs. Gerard van Lankveld werd in zijn jeugd door de samenleving aan de kant geduwd. Hij dompelt zich onder in een denkbeeldige wereld vol symbolische attributen. Daar maak je kennis met zijn zelfgemaakte rij-), vlieg- en vaartuigen, stoommachines, uurwerken, een eigen schrift, een eigen munteenheid, een eigen vlag. Kortom, zijn eigen staat. Via wetenschappelijke meetinstrumenten en allerlei voorwerpen duik je in zijn wonderbaarlijke en humorvolle techniek. Alle voorwerpen, hoofdzakelijk vervaardigd uit vindmateriaal, werken echt. Je kunt hem een beetje omschrijven als de Nederlandse Panamarenko. Honoré d’O gaat telkens in cadans met de natuurwetten. Hij focust op het organisch verband tussen kijken, begrijpen en inspiratie. Zo verplaatst hij eigenhandig een uur uit zijn atelier, de ‘Grammar Wall’ naar ABBY. En op de ‘Wonder Wall’ figureren honderden kleine sculpturen die door interactie met het publiek een extra dimensie krijgen. Honoré brengt zo het onbegrijpelijke in beeld. Hij noemt het zelf ‘de archeologie van de vergetelheid’. Frivool en circulair is het alleszins.
Coup de Théatre
In Coup de Théatre – A Play of Clay onderzoekt ABBY het theatrale potentieel van keramiek. Kortrijk bezit één van de grootste keramiekcollecties in Vlaanderen, goed voor meer dan 3000 items. Daarin zitten heel wat waardevolle stukken. Een deel ervan krijgt nu een laagdrempelige opstelling vol opperste verfijning in de kapel. Denk aan een kerncollectie van 90 objecten aan keramiek in al zijn soorten: ongeglazuurd aardewerk, faience, steengoed, majolica en porselein. Theater is de rode draad doorheen het geheel. Keramiek verschijnt hier als een medium rond verbeelding, rollenspel en mise-en-scène. De zeer fragiele expo is opgedeeld in clusters rond het zgn. rollenspel, show & display en All the World’s Stage. Bij het binnenkomen valt meteen de grote chandelier van Anne Wenzel op, maar het interactieve ‘Apollo and Company’ door Augustas Serapinas blijft bij. En daar zijn er de pronkstukken: het Japanse beeldje van Gustave de Jonghe of de bloemenhouder in de vorm van een Chinese man. Het zijn slechts enkele voorbeelden. Voor de bezoekers is er een handige en zeer informatieve bezoekersgids voorzien.
Praktisch: ABBY & Friends nog tot 13 september 2026, Begijnhofpark 8500 kortrijk, open van 10u tot 20 u – expozalen 10u tot 18 u. Laatste tickets: 17u, gesloten op maandag. Info: www.abby.be