Kerst
Boeken algemeen
Promotiecampagne kinderassortiment

PYRENEES-ORIENTALES: Catalaanse sporen in een minder bekend stukje Frankrijk, Deel 1

Canigó: De heilige berg van de Catalanen

De Pyrénées-Orientales is het meest zuidelijk departement van Frankrijk. Tot 1659 maakten ze deel uit van Spanje en dat merk je nog steeds. De meeste inwoners noemen zich geen Fransen, maar Catalanen. Er wordt nog steeds Catalaans gesproken, de Sardana gedanst en ook het eten heeft nog steeds een Spaans tintje met pittige chorizo en paella’s. Vergeet voor één keer de Provence en trekt dit jaar naar een ongerept stukje Frankrijk; de Pyrénées-Orientales.

 

Klik hier voor de fotoreportage van Miet waes.

 

 

Perpignan: de hoofdstad van de Catalaanse cultuur

 

Perpignan is een bruisende en levendige stad vol chique boetieks, funky galeries en goede restaurants. De stad wordt doorkruist door de rivier La Basse die door Napoleon werd gekanaliseerd. De vele platanen en palmbomen die zij aan zij staan langs de zonovergoten boulevards zorgen voor een zuiderse sfeer. Maar het pronkstuk is toch wel de Castilla, hét symbool van Perpignan. Ook de grote indrukwekkende kerk, beroemd om zijn vele retabels, is zeker het binnelopen waard. Iedere donderdag zorgt een beiaardconcert voor nog meer sfeer in het stadje.

 

Bakermat van de espadrilles

 

Dat ze fier zijn op hun Catalaanse roots zie je al bij het binnenkomen in de toeristische dienst. Als versiering bengelen aan het plafond een kleurrijke variëteit aan espadrilles. De lichte schoen van canvas of katoen met een touwen zool wordt al sinds de 14e eeuw in Catalonië gefabriceerd. Ze geraakte wereldbekend toen Yves Saint Laurent in 1970 de espadrille-fabrikant Castaner een ontwerp van hem liet fabriceren met een sleehak. Het werd een echte hype en het is nog steeds een geliefd vakantieschoeisel, ideaal om de populaire Sardana te dansen. Sommigen beweren dat die Catalaanse volksdans, die iedere dinsdagavond in Perpignan op straat wordt gedanst, al duizenden jaren oud is. De muziek is zo opwekkend dat handtassen en rugzakken spontaan op een hoop in het midden worden gegooid en iedereen, jong en oud, toerist of inwoner begint mee te dansen. Dat Perpignan vasthoudt aan zijn tradities en daarom de hoofdstad van de Catalaanse cultuur wordt genoemd, zie je ook op Goede Vrijdag wanneer al sinds 1416 de boeteprocessie doorgaat.

 

De woeste schoonheid van de Pyreneese bergen

 

Nergens is het hooggebergte zo toegankelijk – ook zonder klimijzers en houwelen – als in de Pyrenééen. Omdat het voor de meeste hikers een onbekend paradijs is, pakte de toeristische dienst van Pyrenéees- Orientales onlangs uit met drie nieuwe randonnées rond de mythische berg de Canigou (2.784m). “Als we naar de Canigou kijken, voelen we ons Catalaan”, zegt Stéphane Forel die ons begeleidt op de nieuwe wandeling Tour de Sainte-Anne, “Omdat de berg goed zichtbaar is vanuit Frankrijk én Spanje is hij het symbool geworden van de Catalaanse eenheid”.

 

De wandeling doorkruist vier oude schilderachtige dorpjes met Romaanse kerkjes en andere monumenten die te bezoeken zijn. Indrukwekkend is de Chapelle de la Trinité met zijn prachtige retabels en een vrij uniek kruis uit de 12de eeuw.

 

Grand site de la France

 

De Canigou is één van de 17 gebieden in Frankrijk die het labelGrand site de France kregen, een erkenning die aan heel wat voorwaarden moet voldoen. Het moet gaan om een opmerkelijk landschap met natuurlijke en culturele troeven. De streek moet een kwaliteitsvol onthaal verzekeren en bijdragen tot een duurzame economische en sociale ontwikkeling van het gebied. 

 

Canigou, met zijn uitgebreid gamma aan toeristische mogelijkheden, beantwoordt daar volledig aan. Voor de cultuurliefhebbers zijn er de Romaanse kerken, oude kloosters en abdijen met als topper het gerestaureerde klooster Saint-Michel de Cuxa. Het is een groot en imposant Benedictijnenklooster aan de voet van de Pic du Canigou die gebouwd werd in de 10e eeuw en uitgebreid in de 11e en 12e eeuw. In de jaren vijftig werd het grotendeels terug opgebouwd.Tijdens de dictatuur van Franco werd het klooster een belangrijke toevluchtsoord voor de geestelijke en intellectuelen uit Catalonië. Van hieruit werd ook de weerstand tegen de dictatuur georganiseerd.

 

Hikers hebben de keuze tussen vijftig verschillende wandelingen of trekkings van meerdere dagen. Voor mensen met beperkingen zijn er twee aangepaste randonées. Op vijf verschillende plaatsen kan men vissen. Er zijn zeven sites waar aan speologie kan worden gedaan in prehistorische grotten, er zijn golfterreinen. Voor wie van luxe houdt en zich eens extra wil laten verwennen zijn er vier kuuroorden.

 

De Olympus van Catalonië: een indrukwekkend Sint-jansfeest

 

De beste periode om de Pyrénées-Orientales te bezoeken is juni wanneer alles in bloei staat en de natuur roos en geel kleurt. Een onvergetelijke ervaring is het feest van Sint-Jan meemaken op midzomernacht de avond van 23 juni. De viering van midzomernacht, gelinkt aan de zomerzonnewende, is een eeuwenoude traditie. De mensen geloofden dat planten die dag geneeskundige en magische krachten hadden en plukten dan gretig kruiden. Vreugdevuren werden ontstoken om zich te beschermen tegen de duistere krachten waarvan werd geloofd dat ze vrij spel hadden vanaf het moment waarop het aantal uren daglicht afnam.

 

In Catalonië, zowel de Franse of de Spaanse zijde, valt midzomernacht samen met het feest van Sint-Jan, hun voornaamste heilige. Het is een feest van en voor de locals, geen toeristische attractie, maar een ongelofelijke ervaring om het feest, die volgens een vast stramien verloopt, als toerist mee te maken.

 

Om één minuut na middernacht wordt op de Pic du Canigou het moedervuur voor het Sint-Jansfeest ontstoken. Estafettenlopers brengen de vlam naar Perpignan en tientallen andere dorpjes in Frans en Spaans Catalonië waar de inwonners al dagenlang takken en twijgen op de voornaamste plaats in hun dorp hebben opgesteld.

 

Wij vierden mee in het dorpje Vernet. Vroeg in de ochtend zijn de bewoners al volop in de weer met vier kruiden te plukken: het Sint-Janskruid, het blad van de walnootboom, een onsterfelijke en een vetkruid. Deze bouketjes worden aan de voordeur gehangen als geluksbrengers en om het kwaad te verdrijven. Het feest begint dan in de late namiddag. Het hele dorp komt bijeen op de Place de la Republique waar de vele stoelen en tafeltjes klaarstaan. Op een podium speelt een orkestje en de vele kraampjes bieden drank en allerlei hapjes aan. Eenmaal de duisternis valt, zie je van ver de kinderen van het dorp met fakkels komen aangelopen. Ze zijn feestekijk uitgedost met een rood mutsje, een rode sjaal en tailleband. Eenmaal het vuur is aangestoken begint iedereen te dansen, uiteraard de sardana maar ook andere dansen. Om 23 uur wordt er gratis muscatwijn en stukken taart aangeboden gevolgd door gebraden worsten om middernacht. Stipt om 1 uur eindigen de festiviteiten op het plein, maar voor velen gaat het feest thuis nog door tot in de vroege uurtjes.

 

Meer informatie

www.tourisme-pyreneesorientales.com

Gratis info in België te verkrijgen bij :

Jessy Van Den Rym- Verbruggen

Mail: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Tel:  00 32 3 272 32 86