Vijf jaar na de start met een unieke koffie van één enkele topplantage, lanceert Medellín Secret twee nieuwe topplantages, één uit Guatemala en één uit Costa Rica.

Vijf jaar geleden begonnen Arnold Noorduijn en Marc van Eck een onmogelijke opgave. Arnold is samen met zijn Colombiaanse zwager Diego eigenaar van een bijzondere plantage, Marc is directeur van een Marketingadviesbureau Business Openers. Zonder geld, en daarom ook zonder reclame, lanceerden zij een espressokoffie in de Nederlandse markt, die gedomineerd wordt door multinationals als Douwe Egberts en Nestlé. Hun overtuiging was dat net als bij wijn, mensen behoefte hebben aan koffie met karakter, dus niet de anonieme koffie uit de Senseo of Nespresso. Nu vijf jaar later is gebeurd wat zij toen haast voor onmogelijk hadden gehouden, bijna de volledige jaarlijkse oogst van de plantage wordt als Medellín Secret koffie verkocht. Dus lanceert Medellín Secret nu twee nieuwe plantages. Naast koffie van Finca La Luisa uit Colombia, is er nu ook koffie van Finca La Candelaria uit Guatemala en Finca Santa Elena uit Costa Rica.

Op 17 juli 2010 vertrokken dertien internationale chef-koks richting Sri Lanka voor een unieke theebeleving. Onder hen de Nederlandse Chef Frank van der Zande, theesommelier Robert Schinkel en de Belgische Chef Mario Holtzem. Zij zijn uitgenodigd door Dilmah thee om hun land te vertegenwoordigen met een viergangen menu geheel geïnspireerd door thee. Gedurende tien dagen maken de chef-koks een culinaire tour door Sri Lanka waarbij zij alles leren over de groei en de verwerkingsmogelijkheden van deze thee. De tour ‘The Chefs and the Teamaker 2010’ is een initiatief van Merrill J. Fernando, grondlegger van het familiebedrijf Dilmah Thee. Eerder werd het evenement in 2008 georganiseerd met louter Australische chefs ter ere van het 21 jarig bestaan van Dilmah Thee. In 2010 valt het evenement samen met de viering van de tachtigste verjaardag van oprichter Fernando.

Onlangs verscheen in het Algemeen Dagblad de uitkomst van de nationale koffietest. Erik Boogaards schrijft daar dat in twee van de drie horeca-etablissementen geen bakkie troost wordt geserveerd, maar een kopje verdriet. Mijn eigen ervaring strookt met deze conclusie, maar wat is de oorzaak van deze